Przejdź do głównej zawartości

Postaw mi wirtualną kawę i odbierz poradnik!

Zespół pasma biodrowo - piszczelowego


Osoba wykonująca wykrok na trawie trzyma się za boczną część kolana, co może wskazywać na ból związany z zespołem pasma biodrowo-piszczelowego (ITBS).

Zespół pasma biodrowo-piszczelowego 

  ITBS (Iliotibial Band Syndrome) to jedno z najczęstszych przeciążeń u osób aktywnych fizycznie, szczególnie u biegaczy i kolarzy. 

Objawy

Objawia się charakterystycznym, ostrym i piekącym bólem po bocznej stronie kolana, zwykle około 2–3 cm powyżej stawu. Często pojawia się również tkliwość przy dotyku oraz promieniowanie bólu w kierunku przednio-bocznej części podudzia. Typowe jest to, że dolegliwości nasilają się podczas wysiłku, szczególnie przy zgięciu kolana w zakresie około 20 - 30 stopni, a chwilową ulgę przynosi jego wyprost. Niestety, dalsza aktywność szybko staje się ograniczona lub wręcz niemożliwa.

Mechanizm powstawania

Choć dokładny mechanizm powstawania ITBS wciąż jest przedmiotem badań, wiadomo, że kluczową rolę odgrywa przeciążenie i powtarzalność ruchu. Wielokrotne zginanie i prostowanie kolana, szczególnie przy nagłym zwiększeniu intensywności treningu, prowadzi do mikrourazów i wzrostu napięcia w obrębie pasma biodrowo-piszczelowego. W jego dalszej części dochodzi do tarcia o kłykieć boczny kości udowej, co może wywoływać stan zapalny. Dodatkowo pojawia się ucisk na silnie unerwioną i unaczynioną tkankę tłuszczową znajdującą się pod pasmem, co tłumaczy dużą wrażliwość bólową tej okolicy. Część specjalistów wskazuje również na możliwy udział kaletki maziowej, choć ten aspekt nadal pozostaje dyskusyjny.

Czynniki ryzyka

Do najważniejszych czynników ryzyka należą przede wszystkim błędy treningowe, zbyt szybkie zwiększanie dystansu, intensywności lub częstotliwości treningów. Istotne znaczenie mają także predyspozycje biomechaniczne, takie jak koślawość kolan, nadmierna pronacja stóp czy zaburzenia ustawienia miednicy. Bardzo często u podstaw problemu leży również brak równowagi mięśniowej, szczególnie osłabienie mięśnia pośladkowego średniego oraz niewłaściwa współpraca mięśni stabilizujących kończynę dolną.

Badanie i terapia

Rozpoznanie 

Opiera się na badaniu funkcjonalnym i testach klinicznych, takich jak test Obera, Noble’a czy Renne. Właściwa diagnoza jest kluczowa, ponieważ pozwala odróżnić ITBS od innych źródeł bólu kolana.

Terapia

Leczenie w pierwszej fazie powinno skupić się na wyciszeniu stanu zapalnego, ograniczeniu aktywności, czasowej modyfikacji treningu oraz ewentualnym wsparciu farmakologicznym. Następnie przechodzimy do rehabilitacji. Bardzo dobrze sprawdza się podejście oparte na zasadzie P.R.I.C.E., a po ustąpieniu ostrego bólu wprowadzamy pracę manualną i ćwiczenia. 

Kluczowe znaczenie: 

  • rozciąganie mięśni tylnej grupy uda 
  • techniki manualne
  • masaż poprzeczny
  • praca na punktach spustowych
  • zabiegi fizykalne np. ultradźwięki czy laseroterapia 

Kolejny etap:

  • wzmacnianie, szczególnie odwodzicieli uda i mięśnia pośladkowego średniego 
  • stabilizacja miednicy
  • kontrolę ruchu kończyny dolnej

Podsumowanie

 Z mojego doświadczenia wynika, że samo „rozciąganie pasma” to za mało, kluczowe jest znalezienie przyczyny przeciążenia i jej korekta. Bez tego problem bardzo często wraca.
  
  Jeśli odczuwasz ból po bocznej stronie kolana podczas biegania lub jazdy na rowerze i nie masz pewności, czy to ITBS - napisz do mnie. Pomogę Ci ocenić sytuację, dobrać odpowiednie ćwiczenia i przygotować indywidualny plan powrotu do treningu. Dzięki temu nie tylko pozbędziesz się bólu, ale też zmniejszysz ryzyko nawrotu.



Artykuł ma charakter edukacyjny i nie zastępuje indywidualnej konsultacji medycznej lub fizjoterapeutycznej na podstawie odrębnych przepisów prawnych.